Sokrates’in Savunmasından Alıntılar

M.Ö.399 Sokrates şu sözlerle suçlanıyor:"Sokrates suçludur:Yeraltında ve gökyüzünde olup bitenleri araştırıyor açıkça. Eğriyi doğru diye gösteriyor, başkalarına da kendisi gibi olmalarını öğretiyor."

Sokrates kendini bilge sanan bir devlet adamına aslında öyle olmadığını anlatırken onu dinleyenlerin birçoğunun düşmanlığını kazandı. Oradan ayrılırken de şunu düşündü:"Bu adamdan daha bilgeyim. Doğrusu ikimizin de güzel, iyi bir şey bildiği yok belki ama o, hiçbir şey bilmezken bildiğini sanıyor, oysa ben bilmiyorsam, bildiğimi de sanmıyorum."

Sokrates, Atinalılara doğruyu söylerken karşılaştığı durumu anlatıyor:"Tanrının düşüncesine göre inceleyerek baktım ki bilgelikleriyle en çok tanınanlar, bilgelikten en çok yoksun olanlar; oysa öbürleri, yetersiz sayılanlar en anlayışlı, en uslu insanlar gibi geldi bana."

Sokrates'e göre bu suçlamaların nedeni bilge ünü ve hınç. Çünkü onu dinleyenler, başkasının bilgesizliğini ortaya çıkarttığı için onu bilge sandılar hep. Tanrı bu iş için Sokrates'i seçerek şunu demek istemişti sanki:"Ey insanlar! İçinizde en bilge kişi Sokrates gibi bilgeliğinin gerçekte bir hiç olduğunu bilendir."

Sokrates yargıçların kendisini filozofluk yapmamak üzere serbest bırakması ihtimali üzerine şunu demiştir:"Atinalılar, saygı ve sevgim vardır size ama ben size değil, Tanrıya boyun eğerim daha çok; son soluğuma değin, elimden geldiğincek, felsefeyle uğraşmaktan, sizleri buna yöneltmekten, felsefeyi öğretmekten geri durmayacağım..."